توسط مهدیه
| دوشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۱۲ | 7:27
من خود دلم از مهر تو لرزید، وگرنه
تیرم به خطا میرود اما به هدر نه!
دلخونشدهی وصلم و لبهای تو سرخ است
سرخ است ولی سرختر از خونجگر، نه
با هر که توانسته کنار آمده دنیا
با اهل هنر؟ آری! با اهل نظر؟ نه!
بد خلقم و بد عهد، زبان بازم و مغرور
پشت سر من حرف زیاد است! مگرنه؟
یک بار به من قرعهی عاشق شدن افتاد
یک بار دگر، بار دگر، بار دگر... نه!
فاضل نظری
لنگ لنگان میروم من با خر خود شاد شاد