ماه من

کسی نخواند غزل‌های غم گریسته را
نوشته‌های ز چشم قلم گریسته را
‌
عجیب نیست که آتش به هم بیامیزد
دو شمع همدمِ تا صبحدم گریسته را
‌
هوای دیدن دریا، رسانده است به هم
دو جویبار به هر پیچ و خم گریسته را
‌
به غیر شانه‌ی هم هیچ تکیه‌گاهی نیست
دو مست سرخوش در هر قدم گریسته را
‌
غمت مباد که دنیا ز هم جدا نکند
رفیق‌های در آغوش هم گریسته را
‌

پس از حسین کز او خوبتر تراب ندیده

چه ها گذشت به زنهای آفتاب ندیده ...!

«ما را شکار کرد، بیفکند و برنداشت.»

نام تو اولین قسم پاک عالم است
ایمان تو شبیه قدم هات محکم است

نامت ز کودکی به لب ما ترانه بود
عباس عشق بود؛ علم ها بهانه بود

هر جا نبرد بود تو مرد خطر شدی
ضرب المثل برای دل پر جگر شدی

ای سایه سار عالمیان پرچم شما
ای تکیه گاه پیر و جوان پرچم شما

نامت کلید بود و در بسته باز شد
عباس گفتم و همه جا چاره ساز شد..

#حسن_کردی

مردم دوست ندارند شکست بخورند و شکست هم نخواهند خورد. مردم آزاد جنگ را شروع نمی کنند، اما شروع که شد، هرگز اسلحه شان را زمین نمی گذارند، حتی وقتی شکست بخورند. این کار از گله های انسانی که همه شان پیرو یک پیشوا هستند برنمی آید.

به همین سبب است که گله های انسانی در عملیات ها پیروز می شوند و مردمان آزاد در نبردها. خواهید دید که جز این نیست، آقا.