ماه من

زیر باران دوشنبه بعد از ظهر
اتفاقی مقابلم رخ داد
وسط کوچه ناگهان دیدم
زن همسایه بر زمین افتاد

سیب‌ها روی خاک غلطیدند
چادرش در میان گرد و غبار
قبلا این صحنه را... نمی‌دانم
در من انگار می‌شود تکرار

آه سردی کشید، حس کردم
کوچه آتش گرفت از این آه
و سراسیمه گریه در گریه
پسر کوچکش رسید از راه

گفت: آرام باش! چیزی نیست
به گمانم فقط کمی کمرم...
دست من را بگیر، گریه نکن
مرد گریه نمی‌کند پسرم

چادرش را تکاند، با سختی
یا علی گفت و از زمین پا شد
پیش چشمان بی‌تفاوت ما
ناله‌هایش فقط تماشا شد

صبح فردا به مادرم گفتم
گوش کن! این صدای روضه‌ی کیست
طرف کوچه رفتم و دیدم
در و دیوار خانه‌ای مشکی است


با خودم فکر می‌کنم حالا
کوچه ما چقدر تاریک است
گریه، مادر، دوشنبه، در، کوچه
راستی! فاطمیه نزدیک است

#حمیدرضا_برقعی

چقدر بد شده دنیا چقدر بد شده ایم
به جای گرمی آغوش، دست رد شده ایم

تو از من آن همه دور و من از تو این همه دور
شبیه آن چه که بیگانه می شود شده ایم

میان پیله ی احساسمان تفاهم نیست
که در منیّت خود حبس تا ابد شده ایم

من و تو میوه ی یک شاخه ایم و یک ریشه
جدا جدا شده ایم و سبد سبد شده ا یم

چقدر عیب نما و چقدر عیب شمار
شبیه آینه های تمام قد شده ایم


#محمد_سلمانی

تو ترکم کردی و من همچنان در شهر خواهم ماند
که رسم عاشقی را بین مردم جا بیندازم

#محمد_سلمانی

شک منی، یقین منی، نیستی مگر؟
انگاره های دین منی، نیستی مگر؟

هم قبله ی نماز منی، هم نیاز من...
چون مهر بر جبین منی، نیستی مگر؟

پیوسته با کمان دو ابرو میان شهر
عمری است در کمین منی، نیستی مگر؟

با آن شکوه شرقی و با این غم نجیب
بانوی سرزمین منی، نیستی مگر؟

من مستحق نیش تو ام، دیگری چرا؟
محصول آستین منی، نیستی مگر؟

هر وقت می نویسم و هر جا که شاعرم
ایهام و نقطه چین منی، نیستی مگر؟

#محمد_سلمانی

چند روزی است که تنها به تو می اندیشم
از خودم غافلم اما به تو می اندیشم ‌

شب که مهتاب در آیینه ی من می رقصد
می نشینم به تماشا ، به تو می اندیشم ‌

همه ی روز به تصویر تو می پردازم
همه ی گریه ی شب را به تو می اندیشم

چیستی ؟ خواب وخیالی ؟سفری ؟ خاطره ای ؟
که در این خلوت شب ها به تو می اندیشم

لحظه ای یاد تو از خاطر من خارج نیست
یا در آغوش منی ، یا به تو می اندیشم

اگر آینده به یک پنجره تبدیل شود
پشت آن پنجره حتی به تو می اندیشم

تو به زیبایی دنیای که می اندیشی ؟
من که تنها به تو ، تنها به تو می اندیشم

#محمد_سلمانی

درگیر تو بودم که نمازم به قضا رفت
در من غزلی درد کشید و سرِ زا رفت
‌
سجاده گشودم که بخوانم غزلم را
سمتی که تویی عقربه قبله نما رفت
‌
در بین غزل نام تو را داد زدم ، داد
آنگونه که تا آن سر این کوچه صدا رفت
‌
بیرون زدم از خانه یکی پشت سرم گفت
این وقت شب این شاعر دیوانه کجا رفت !؟
‌
من بودم و زاهد به دوراهی که رسیدیم
من سمت شما آمدم او سمت خدا رفت
‌
با شانه شبی راهی زلفت شدم اما ...
من گم شدم و شانه پی کشف طلا رفت
‌
در محفل شعر آمدم و رفتم و ... گفتند
ناخوانده چرا آمد و ناخوانده چرا رفت !؟
‌
می خواست بکوشد به فراموشی ات این شعر
سوزاندمش آنگونه که دودش به هوا رفت ...!!!
‌
#محمد_سلمانی

خدا شب را برای فکر کردن آفرید و من

تمام شب به زیبایی چشمت فکر می‌کردم...!

خب خب خب

از بین 140 نفری که روزانه بازدید می‌کنند از وبلاگ ،

یک نفر کامنت گذاشت. اونم گفت رباتم

هیچی دیگه ، منم میخوام وبلاگمو قفل بزنم بندازمش تو صندوقچه ی خونه ی پدربزرگم اینا که هیچکی سر وقتش نمیره

حیف عمرم که برا یه مشت ربات بی ذوق که کامنت نمی‌ذارن، شعر خوندم 🫠🫠🫠

چرا هیچکی نظر نمی‌ذاره. وبلاگم که بازدیدش بالاس

نکنه همتون رباتین 😁😁😁

زیر همین پست ثابت کنید ربات نیستید

در سرم هر روز می‌گردم پِیِ مویی سیاه
سوزنی گم کرده‌ام انگار در انبارِ کاه

فکر می‌کردم عزیزم می‌کند، اما نکرد
در جوانی هرچقدر از چاله افتادم به چاه

دل‌سپردن اشتباهم بود می‌دانم، ولی
دل‌بریدن اشتباهی بود پشتِ اشتباه

تو به دل‌دارت رسیدی، من شدم سرگرمِ تو
عقل بودی، سربه‌راه و عشق بودم، دل‌به‌خواه

آن‌چه می‌آید به چشمم، هرچه باشد خواب نیست
عشقْ علت، اشکْ مدرک، چشمْ شاهد، دلْ گواه

نیست از آهِ دلِ بی‌چاره دامن‌گیرتر
چاره‌ی من چیست؟ حتی در بساطم نیست آه

دردِ پیری را فراموشی مداوا می‌کند
هرچه بود از خاطرم رفته‌ست، غیر از آن نگاه

#محمدحسین_ملکیان

ای بی وفای سنگدلِ قدرناشناس!
از من همین‌که‌دست کشیدی تورا سپاس...

با من که آسمانِ تو بودم روا نبود
چون ابر هر دقیقه درآیی به یک لباس...

آیینه‌ای به دستِ تو دادم که بنگری
خود را در این جهان پر از حیرت و هراس...

پنداشتی مجسمهٔ سنگ و یخ یکی‌ست؟!
کو آفتاب تا بشوی فارغ از قیاس...

دنیا دو روز بیش نبود و عجب گذشت!
روزی به امر کردن و روزی به التماس...

مگذار ما هم ای دل بی‌ زار و بی‌قرار
چون خلق بی‌ملاحظه باشیم و بی‌حواس...

#فاضل_نظری

دل می بری ولی ضربانت نمی شوم
تو آتشی حریف زبانت نمی شوم

ای رونق نداشته! وقت مرا نگیر
اینجا نمان که روغن نانت نمی شوم

بار تو روی دوش جماعت چه می کند؟
در من چه دیده ای چمدانت نمی شوم

پس می زنم تنفس مصنوعی تو را
من زنده ام، دهان به دهانت نمی شوم

آه ای همیشه تشنه! ز چشمان من برو
بازیچه ی سراب روانت نمی شوم

دیدی؟! میان مشت تو هرگز گلی نبود؟
پوچی که من پر از هیجانت نمی شوم

سردی، طلاق عاطفی از تو گرفته ام
دنیا برو دوباره از آنت نمی شوم

#صامره_حبیبی

بوی بهشت می‌شِنوم از صدای تو
نازکتر از گل است، گلِ گونه‌های تو

ای در طنین نبض تو آهنگ قلب من
ای بوی هرچه گل، نفس آشنای تو

ای صورت تو آیه و آیینۀ خدا
حقا که هیچ نقص ندارد خدای تو

صد کهکشانْ ستاره و هفت آسمانْ حریر
آورده‌ام که فرش کنم زیر پای تو

چیزی عزیز تر ز تمام دلم نبود
ای پارۀ دلم که بریزم به پای تو

امروز تکیه‌گاه تو آغوش گرم من
فردا عصای خستگی‌ام شانه‌های تو

در خاک هم دلم به هوای تو می‌تپد
چیزی کم از بهشت ندارد هوای تو

#قیصر_امین‌پور