ماه من

وای از آن روز که سر خط خبرها باشی
و پر آوازه شوی، زیر نظرها باشی

شاعران را به تماشای خیالت ببری
تازه مضمون پر از شور اثرها باشی

شاخ شمشاد قد محفل یلدا در شهر
نو عروس غزل فال پدرها باشی

در و دیوار پر از قاب نگاهت بشود
آخرین سوژه ی زیبای هنرها باشی

شهر از آشوب رقیبان تو بر هم ریزد
دلبر چاک تن و سینه سپرها باشی

بشکنی شیشه ی صبر همه را با نازت
حسرت عشق دل خون جگرها باشی

برسد جان به لب از شوق وصالت آخر
بی خیال دل بی تاب پسرها باشی

#سعید_اصلانی

گریه جدا و خنده جدا خاک می‌خورد
احساس من به لطف شما خاک می‌خورد!

تنهائی مرا به تماشا نشسته‌اید؟
در موزه‌ی زمانه طلا خاک می‌خورد

فرقی نمی‌کند چه کسی گِرد سفره هست
شاهیم یا گدا؟ همه را خاک می‌خورد

آنقدر از حرام، حلال آفریده شد
در مسجدالحرام، خدا خاک می‌خورد

از بین حرف‌های دل بی‌مخاطبم
بیش از همه حروفِ ندا خاک می‌خورد

از ترس عنکبوت غمت، تار صوتی‌ام_
افتاده از نفس که صدا خاک می‌خورد

بیهوده دلخوشی خبرم را بیاورم!
این قاصدک به روی هوا خاک می‌خورد

می‌افتم از دهان تو و در گلوی مرگ_
آوازه‌ام هجا به هجا خاک می‌خورد

امروز اگر به سینه دلم خاک می‌خورد
فردا به گور قلب مرا خاک می‌خورد

#شهریار_بصیری

شک منی، یقین منی، نیستی مگر؟!
انگاره‌های دین منی، نیستی مگر؟!

هم قبلهٔ نماز منی هم نیاز من...
چون مهر بر جبین منی‌، نیستی مگر؟!

پیوسته با کمان دو ابرو میان شهر
عمری است در کمین منی، نیستی مگر؟

با آن شکوه شرقی و با این غم نجیب...
بانوی سرزمین منی، نیستی مگر؟!

من مستحق نیش توام، دیگری چرا؟!
محصول آستین منی، نیستی مگر؟!

هر وقت می‌نویسم و هر‌جا که شاعرم
ایهام و نقطه‌چین منی، نیستی مگر؟!

#محمد_سلمانی

دست به دست مدعی شانه‌به‌شانه می‌روی
آه! که با رقیب من جانب خانه می‌روی

بی‌خبر از کنار من، ای نفس سپیده‌دم
گرم‌تر از شرارهٔ آه شبانه می‌روی

من به زبان اشک خود می‌دهمت سلام و تو
بر سر آتش دلم همچو زبانه می‌روی

در نگه نیاز من موج امیدها تویی
وه که چه مست و بی‌خبر سوی کرانه می‌روی

گردش جام چشم تو هیچ به کام ما نشد
تا به مراد مدعی همچو زمانه می‌روی

حال که داستان من بهر تو شد فسانه‌ای
باز بگو به خواب خوش با چه فسانه می‌روی؟

#محمدرضا_شفیعی‌کدکنی

دل شکسته‌ی ما چشم یار را نگرفت
در این حراجی دل، حیف کار ما نگرفت

به وصل هیچ امیدی دگر نخواهم داشت
که اشک واسطه‌ام شد ولی دعا نگرفت

چه مرگبارتر از عشق های یکطرفه است؟
شراره‌ای که مرا سوخت در تو پا نگرفت

نشد حریف خمار غم تو ساقی نیز
که هر چه ریخت به پیمانه ام مرا نگرفت

پس از تو زنده نمی‌مانم، این مبالغه نیست
هزار مرتبه جان دادم و خدا نگرفت....

#محمد_عزیزی

عشق، حالا كه از آن چهره نقاب افتاده
در دلم تازه به شور و تب و تاب افتاده

دير شد آمدنت روح من از جانم رفت
مثل يك شاخه‌ى خشكم كه به آب افتاده

عشق طغيان بكند عقل جلودارش نيست
مثل يك صخره كه در شيب و شتاب افتاده

زندگى خواب خوشى بود كه تعبير نشد
من دچارم به شب و از تب خواب افتاده

مثل یک راديوى از همه جا بى خبرم
پرم از حرف و به يك گوشه خراب افتاده

سید تقی سیدی