ماه من

یک یک تمام خاطره ها ذوب می شوند
در آتشی که بعد تو افتاده بر تنم

گفتم سفید بخت شوم با لباس مرگ
مُردم ولی به جای کفن زیر بهمنم

از نور محض و فرط سیاهی گلایه نیست
خون می خورم از این قفس سایه روشنم

لب تر کنی گذشته ای از من به راحتی
تو رشته ی حریری و من چاک سوزنم

پیچیده ای، شبیه غزلهای بیدلی
چون شعرهای حضرت سعدی مطنطنم

مانند دل شکسته ی من قیمتی تر است
بشکن مرا، گناه ندارد شکستنم

این ابرهای تیره که در آسمان توست
هستند بخش کوچکی از دود خرمنم

دنبال رد پای صدا بی خودی نگرد
آن کس که ناله می زند از عمق دل، منم

ممنونم از خدا که در این قحط عاشقی
انداخت طوق بندگی ات را به گردنم

#مهدی_رحمانی_منشادی

چه فایده‌ای دارد
نگران من باشی ولی از من دفاع نکنی؟
دوستم داشته باشی، اما من را نفهمی؟
جای خالی‌ام را حس کنی، اما سراغم را نگیری؟
چه فایده‌ای دارد؟
در بین وسایلت باشم
اما مهم‌‌ترینشان نباشم؟

#نزار_قبانی

پرنده‌ها همه رفتند و ناپدید شدند
خبر رسید که در آسمان شهید شدند

ستاره‌ها که پی چشمهایشان بودند
شبی گذشت و از این قصه ناامید شدند

زمانه دید که پروانه‌های پرپر ما
میان آتش دیدار، رو سپید شدند

همان سری که به پاهای مردمش افتاد
همان دلی که برای وطن تپید، شدند

گذشته از مه و بوران و جنگل و باران
بهارنامه‌ی این کهنه سررسید شدند

"به رغم مدعیانی که منع عشق کنند"
به پای عشقِ وطن مانده و شهید شدند

#حسن_زرنقی

تقدیم به روح #سید_شهیدان_خدمت
#شهید_جمهور #رئیسی_عزیز

دنیا به چشم زاهد تو، دار محنت بود
دلجویی از مردم برایت عین نعمت بود

وقتی به روی کارگرها می‌زدی لبخند
شادی خریدن بهترین نوع تجارت بود

کفشت گلی می‌شد، عبایت سر به سر خاکی
میز ریاست هم برایت میز خدمت بود

در باز می‌کردی به روی مردم محتاج
گوش شنیدن داشتی هر وقتِ ساعت بود

درد نهان مردمت را خوب می‌دیدی
آنچه در این مدت ندیدی خواب راحت بود

وقتی دل دریایی‌ات لبریز غم می‌شد
راهی مشهد می‌شدی، وقت زیارت بود

با دولتت عکسی برای یادگاری نیست
بعد از تو سهم سینه تنها آه حسرت بود

آن شام که دلواپست بودیم دانستیم
صبح شهادت در نگاهت صبح دولت بود...

#سعیده_کرمانی

در آن باران و مه تنها خدا تسکین مردم شد

شبی که تکه‌ای از قلب ما در ورزقان گم شد

خادم الشمس! شبی قامت تو پنهان شد
آهوی خسته دلی کنج حرم مهمان شد

رفتی و روضه‌ی‌ تکرار تو در جنگل‌ سوخت
دشت تاریک و دل شهر پر از طوفان شد

رفتی و آینه‌ها بی‌خبر از نور شدند
قلب‌ خونین وطن، یک شبه در طغیان شد

هر گل سرخ به یادت غزلی تازه سرود
ابر دلگیر شد و چشم همه باران شد

قصه‌ات مانده در اندیشه‌ی تاریخ به جا
یاد لبخند تو تفسیر تب وجدان شد

سیل غم آمد و در کوچه خیابان جاری
باز گم گشت عزیزی و جهان کنعان شد


#ام‌البنین_بهرامی

آهن دلِ خودشیفته‌ی کافر مغرور
دور است که یادی کند از عاشق مهجور

می‌گفت: در این شهر، که دلباخته‌ام نیست؟
آنقدر که محبوبم و آنقدر که مشهور

گفتم که تو منظور من از اینهمه شعری
مغرور، نگاهی به من انداخت که: منظور؟

من شاعر دوران کهن بودم و آن مست
آمد به مزار من و برخاستم از گور

بار دگرش دیدم و در نامه نوشتم
نزدیک رقیبانی و می‌بوسمت از‌ دور

بر عاشق دل‌نازک خود رحم نکردی
آهن دلِ خودشیفته‌ی کافر مغرور

#سجاد_سامانی

بگو رویای این شبهای من تعبیر هم دارد ؟
برایت این همه جان می دهم، تاثیر هم دارد ؟

من از گلدسته های شعر می خوانم نگاهت را
تو از آیات عشقی دیدنت تکبیر هم دارد

مرا بی مِهری ات در رخت خواب انداخت و اینک
به بالین آمده، در دست خود شمشیر هم دارد

تمام هستی ام را«چشم تو »با خاک یکسان کرد
بگو این تیره دل در چنته اش اکسیر هم دارد؟

قفس کافی است مرغی را که از پرواز جا مانده
نمی دانم چرا زندان تو، زنجیر هم دارد

دلم مانند شهری مُرده از عهد خدایان است
که در ویرانه هایش مردمانی پیر هم دارد

پس از یک عمر می خواهد به فریادم رسد مرگم
نمی آید نه تنها زودتر، تاخیر هم دارد

#مهدی_رحمانی_منشادی

نشسته‌اند ملخ‌های شک به برگِ یقینم
ببین چه زرد مرا می‌جوند، سبزترینم!

ببین چگونه مرا ابر کرد، خاطره‌هایی
که در یکایک‌شان می‌شد آفتاب ببینم

شکستنی شده‌ام... اعتراف می‌کنم امّا
ز جنس شیشه‌ی عمر تواَم؛ مزن به زمینم

برای پرزدن از تو، خوشا مرام عقابان
کبوترانه چرا باید از تو دانه بچینم؟

نمی‌رسند به هم، دستِ اشتیاق تو و من
که تو همیشه همانی، که من همیشه همینم...

#محمدعلی_بهمنی

من از خدا که تو را آفرید ممنونم
از آنکه روح به جسمت دمید ممنونم

از آنکه مثل بت کوچکی تراشت داد
از آنکه طرح تنت را کشید ممنونم

تو راه می روی اندام شهر می لرزد
من از تمام درختان بید ممنونم

در این غروب در این روزهای تنهایی
از اینکه عشق به دادم رسید ممنونم

من از کسی که عزیز مرا به چاه انداخت
و آنکه آمد و او را خرید ممنونم

من از نگاه پریشان آن زلیخایی
که خواب پیرهنم را درید ممنونم

چنان گداخته ی شاهرود چشم توام
که از ابوالحسن و بایزید ممنونم

تمام مردم این شهر دوستت دارند
من از حسین و رضا و مجید ممنونم

چقدر خوب و قشنگی چقدر زیبایی
من از خدا که تو را آفرید ممنونم

#فرامرز_عرب_عامری

و عمر شیشه عطر است! پس نمی‌ماند
پرنده تا به ابد در قفس نمی‌ماند

مگو که خاطرت از حرف من مکدر شد
که روی آینه جای نفس نمی‌ماند

طلای اصل و بدل آنچنان یکی شده‌اند
که عشق جز به هوای هوس نمی‌ماند

مرا چه دوست چه دشمن ز دست او بِرَهان
که این طبیب به فریادرس نمی‌ماند

من و تو در سفر عشق دیر فهمیدیم
قطار منتظر هیچ کس نمی‌ماند

#فاضل_نظری

می‌نویسم یادگاری روی دیواری که نیست
دست حسرت برده بر دامان دلداری که نیست

عطر چای دارچین پیچیده توی خاطرم
در حریر پرده‌ی زیبای چین‌داری که نیست

جمعه‌ها زنبیل تنهایی به دست و منتظر
پرسه‌ای در های و هوی جمعه بازاری که نیست

اشک سردی دفتر شعر مرا پاشویه کرد
چشم گریانی که هست و شعر تب‌داری که نیست

خوشه چینی می‌کنم از کهکشان چادرش
عطر سنبل می‌دهد پاچین گلداری که نیست

بلکه مصلوبم کند آغوشت ای بالا بلند
مانده نعشی پیش پای چوبه‌ی داری که نیست

#علی_اکبری

تنها ستاره شبِ تارم، شبت بخیر!
تار است بی تو لیل و نهارم، شبت بخیر

ای سر به شانه های رقیبان گذاشته
کی سر به شانه ات بگذارم؟ شبت بخیر...

تو در کنارِ کیستی امشب که سالهاست
غیر از غمِ تو نیست کنارم، شبت بخیر

بسیار زخم بر دلِ خونم زدی و آه
تا صبح می شود بشمارم...شبت بخیر

هرچند بی تو تاب نمی آورم، برو
هرچند بی تو خواب ندارم، شبت بخیر

رفتی اگر چه وقتِ خداحافظی نبود
دیگر نشد بهانه بیارم، شبت بخیر...

#سجاد_سامانی

گفتی که غم داری، بله دارم
غم دارم و بسیار هم دارم
گفتی که بیماری، بله هستم
دیوانه‌ام، آزار هم دارم

دیوانگی کم اعترافی نیست
من عاشقم، حرفی اضافی نیست
اما اگر این عشق کافی نیست
یک جان بی مقدار هم دارم

جان می‌دهم اما نمی‌بینی
این عشق بی‌حد را نمی‌بینی
می‌بینی اصلا یا نمی‌بینی؟
هر نیمه‌شب تکرار هم دارم

این شعر غمگین را نمی‌فهمی
این داغ سنگین را نمی‌فهمی
می‌خواهمت این را نمی‌فهمی
می‌خواهمت اصرار هم دارم

جامی بده، خُم را نمی‌خواهم
ننگ ترحم را نمی‌خواهم
چون حرف مردم را نمی‌خواهم
می‌گویم و انکار هم دارم

تا لطف باشد منتی هم هست
تا چشم باشد حسرتی هم هست
امروز اگر که طاقتی هم هست
در دست خود سیگار هم دارم

‏

پیچایی گیسوی شکن در شکن است این؟
یا مطلع پیچیده‌ی شب‌های من است این؟👩🏻‍🦱🌌

نم نم بچشان بوسه‌ی خود را به لبانم
گیراییِ بی حدّ شرابِ کهن است این👩‍❤️‍💋‍👨🍷

بگذار در آغوش تو آرام بگیرم
دلچسب‌ترین شیوه‌ی جان باختن است این😋👐🏻

بنشین به تماشای فرو ریختن من
دل نه! به خدا خانه‌ی ویران من است این🩷🏤

ارزان مفروشید رفیقان! سر ما را
زنهار! مگر یوسفِ بی‌پیرهن است این؟🔞💵💸

سُم کوفته پاییز بر این دشت و گذشته است
انگار نه انگار گل است این، چمن است این🍂🌳🪻

#سعید_بیابانکی

با رودخانه پای درختی قرار داشت
سیبی که فکر خودکشی از شاخسار داشت

مقصد مهم نبود چه دریا چه باتلاق
می رفت رود و از همه قصد فرار داشت

یادش نرفته بود خزان درخت ها
بیخود نبود باغ هراس از بهار داشت

کوهی که تن به تیشه معدنچیان سپرد
یاقوت سرخ داشت دل داغدار داشت

وقتی گریست شیشه می هق هق از ملال
معلوم شد چقدر غم روزگار داشت

سهراب غرق خون شد و وقتی شکست خورد
هم زخم هم نشان پدر یادگار داشت

گل گرچه شاد بود که از شاخه چیده شد
از باغبان خویش جز این انتظار داشت

ما را چنان که باید و شاید کسی ندید
روز ازل هم آینه ی ما غبار داشت

اي كاش مي شد آسمان آسان بگيرد
ابـري بيـايد، سـاعتي بـاران بگيرد

بغضي بپيچـد در گلـوي گردبـادي
صحرا به صحرا در دلم طوفان بگيرد

بگـذار با هـر آه كوتاه جگـرسـوز
يك درد تازه در دلم سامان بگيرد

هي راه حل و چاره و درمان نياور
من‌كه نمي‌خواهم غمم پايان بگيرد!

يك عمر دست عقل دادم زندگي را
يك بار بگذار از دلـم فرمـان بگيرد

بگـذار دردم بين شـاعـرها بپيچد
شايد قلم در دست آنها جان بگيرد

#بیتا_امیری

✨✨✨

سلام دوستان ، شب تون بخیر

امشب یه چیزی یادم اومد ، حیفم اومد تو دلم نگهش دارم و به کسی نگم

بذارین از یه مثال شروع کنم، ببینید آتیش دست رو میسوزونه ، ما سعی می‌کنیم از آتیش استفاده کنیم برای غذا پختن یا هر چیز دیگه

ولی هیچ آدم سالمی دستشو نمیگیره به قصد سوزوندن خودش. خب ؟

معنیش اینه که ما قوانین طبیعت رو شناختیم و داریم به بهترین شکل ازش استفاده میکنیم

یکی از قوانینی که خیلی خیلی بهش معتقدم و سرمو بخاطرش میدم اینه :

اگر کاری رو که غلطه (میتونی انجامش بدی و ازش نفعی ببری ولی ازش می‌گذری و) انجامش نمیدی، به طرز معجزه آسایی کارت راه میوفته ... طوری که اصلا باورت نمیشه ؛ به شکلی که اصلا روش حساب نمی‌کردی .. تو مخیله ات نمیگنجیده

اینم سندش: انتهای آیه ی دو و آیه سه سوره طلاق

«مَنْ یَتَّقِ اللّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً

وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَى اللّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّاللّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللّهُ لِکُلِّ شَیْء قَدْراً »

واقعا بیایم یه قدم خوب برداریم، سخته، ولی باید بجنگیم، باید دووم بیاریم

بذار فک کنن زورمون نرسیده، بذار فک کنن اسکلیم ، بذار تا میتونن ذات پلیدشونو نشون بدن

ما که می‌دونیم آخرش برنده کیه 😂👌🏻

✨✨✨

زخمی که من در سینه دارم در دل "او" نیست
من سی- چهل سال است قلبم لخته‌ٔ خونی است

روی زغال داغ می‌رقصم، چهل سال است!
من روح یک مرتاض ناکامم، ولی او نیست!


او مثل من عاشق نخواهد شد، برای او
یک طعمهٔ خوب است هر کس گرگ و راسو نیست

معنای هر چیزی برایش در لغتنامه است
او مثل من دیوانهٔ گل‌های شب‌بو نیست!

با رنگ موی زرد و عطر "یو-وی"اش خوش باش!
او هم زن است، اما تنش دریاچهٔ قو نیست!

زیر شنل رازی ندارد، در کلاهش نیز!...
می‌ترسد از پرواز... آری! او پرستو نیست!

رنگین‌کمانی در نگاهش نیست، چون قلبش
منشوری از اندوه‌های چندپهلو نیست!...

#پانته‌آ_صفایی

هرکس که در معامله با دوست غم خرید
حتی اگر زیاد خریده‌ست، کم خرید...

قبل از الست بود که ما گریه‌کن شدیم
ما را برای روضه‌ی خود در عدم خرید

می‌خواست با زیارت او زندگی کنیم
این شد که در دل همه‌ی ما حرم خرید

گفتیم روسیاهی ما را نمی‌خرد
دیدیم از قضا همه را با کرم خرید

قیمت گرفته بود دل روسیاه ما
وقتی حسین میوه‌ی گندیده هم خرید

یک قطره اشک شافع روز قیامت است
ما را حسینِ فاطمه با این رقم خرید

در استکان ساده چرا چای می خوریم؟
باید برای مجلس او جام جم خرید

خواهیم دید روز قیامت که فاطمه
یک قوم را به نرخ دودست قلم خرید

#مجتبی_خرسندی

زیبایی‌ات من را به یاد آن زمان انداخت
روزی که چشمت چایی‌ام را از دهان انداخت

تخم سکوت افتاده در بازار مسگرها
چشمان تو یک شهر را از آب و نان انداخت

دزدانه آمد هر سحر از بام‌تان بالا
خورشید را آن چشم‌ها از نردبان انداخت

ابرو کشیدی آهوان خسته رم کردند
بهرام در غاری خزید آرش کمان انداخت

من از قلم افتاده‌ای بودم که چشمانت
نام مرا در کوی و برزن بر زبان انداخت

هر جنگجویی که شبی مهمان چشمت شد
از ترس جانش صبح زین بر مادیان انداخت

مردان هنوز از رنج‌های ایل می‌گویند
روزی که چشمت لرزه بر اندام خان انداخت

#عبدالحسین_انصاری

گاه در گُل می پسندد، گاه در گِل می کشد
هرچه آدم می کشد، از خامی دل می کشد

گاه مثل پیرمردان ساکت است و باوقار
گاه مثل نوعروسان، بی خبر کِل می کشد

کجروی های "فُضیل" این نکته را معلوم کرد:
عشق حتی بار کج را-هم-به منزل میکشد

موجهای بیقرار و گوش ماهیها که هیچ،
عشق، گهگاهی نهنگی را به ساحل می کشد!

دوست مست و چشم من مست است و میدانم ، دریغ،
دست از آهو، پلنگِ مست، مشکل می کشد

#حسین_جنتی

چرا لبخند شادی بر لبم دیگر نمی‌آید؟
چرا دوران اندوه زمانه سر نمی‌آید؟

شکایت برده‌ام پیش کسی با گریه... اما حیف
که کاری از کسی غیر از خدایم بر‌نمی‌آید

چه آمد بر سرِ ما تا نسیم نوبهار آمد
زمستان رفت، اما باز هم گُل در نمی‌آید!

لباس آبی‌ات را در بیاور آه ای دریا!
که جز رخت عزاداری به این بندر نمی‌آید

هزاران آرزو ناکام شد... باران! ببار امشب
ببار... اما به غیر از خون و خاکستر نمی‌آید!

چه می‌پوشد تنت ای گل! تن عریان و سوزانت؟!
کفن هرگز به اندام گل پرپر نمی‌آید!

تصور کن چه حال بی‌قراری دارد آن مادر
که می‌گوید به فرزندش: "پدر دیگر نمی‌آید..."

#لیلا_مهذب

من خواستم که خواب و خيال خودم شوی
رويا شوی، اميد محال خودم شوی

لرزيد دست‌هايم و سرگيجه‌ام گرفت
آوردمت دليلِ زوالِ خودم شوی

يا در دلم شناور، يا بر تنم روان
ماهیّ و ماهِ حوض زلال خودم شوی

هر روز بيشتر به تو نزديک می‌شوم
چيزی نمانده‌است که مال خودم شوی

حالا تو چشم‌های منی؛ ابر شو، ببار
تا قطره‌قطره گريه به حال خودم شوی

عاشق نمی‌شوی، سر اين شرط بسته‌ام
نه، حاضرم ببازم و مال خودم شوی

#مهدی_فرجی

برای فتحِ منِ خسته، جنگ لازم نیست
فقط بخند تو -آری- تفنگ لازم نیست!

نیاز نیست به تزریق، کشتنِ ما را
هوا هوای تو باشد، سُرنگ لازم نیست!

به جز همین که تو در ساحلی، دگر چیزی
برای خود‌کشیِ یک نهنگ لازم نیست!

خرابه کردنِ یک شهر را، غمت بس بود
مغول نخواهد و تیمورِ لنگ لازم نیست!

دلِ گرفته‌ی ما را به قلب خود نسپار
که در شکستنِ این شیشه سنگ لازم نیست!

سیاه‌مویی و لب سُرخ، یک‌کدام بس است
که میزبان تو که باشی، دو رنگ لازم نیست!

من از نگاه بیفتم، تو می‌روی بالا
در این مقایسه الاکلنگ لازم نیست!

بهانه کرد که چون شاعرم، هوس‌بازم!
بگو نخواستمت دیگر، انگ لازم نیست..!
‏
#سجاد_شهیدی

چشم بر چشمان من مى زد گره بر روسرى
بودنش يك خواب بود و رفتنش ناباورى

من نگاهش مى كنم او هم نگاهم مى كند
او براى دل بريدن من براى دل برى

عشق يعنى تار موهاى تنت مى ايستد
هر كجا كه نام او را روى لب مى آورى

واژه ها را از دهانم يك به يك دزديد و رفت
سهم من از عشق شعرى شد بنام ديگرى

در سرم بيهوده روياى پريدن با تو بود
چيست دنيا جز قفس وقتى كه بى بال و پرى

囧

هر شب برای من دو سه رویا می‌آوری
خورشیدی و ستاره به دنیا می‌آوری!

با یک پیاله آب خوش و چند پُک هوا
مثل گذشته، حال مرا جا می‌آوری

تنها معلّمی تو که از این همه کتاب
زنگ حساب دفتر انشا می‌آوری!

در آیة نخست اشارات هر شبت
«واللیل» را به خاطر لیلا می‌آوری!

گاهی مرا که در دل تو جا نداشتم
می‌خوانی و بهانه‌ی بی‌جا می‌آوری!

با این که با اشاره به خشکیدن درخت
در بین وعده های خود «امّا» می‌آوری

من کودکانه منتظر سیب هستم و
هر شب دلم خوش است که فردا می‌آوری!

#غلامرضا_طریقی

هر ناله‌ای که عاشقِ بیمار می‌کشد
آتش به سینه‌های گرفتار می‌کشد

گفتم که مختصر بنویسم فراق چیست
اما همیشه کار به طومار می‌کشد

سنگم مزن! که شیشه‌ی شفافِ قلبِ من
حتی نوازشی شود، آزار می‌کشد

باور نداشتیم که این قهرِ بی‌دلیل
بین من و تو یک‌ شبه دیوار می‌کشد

یک عمر گریه راه به جایی نبرد و حال
چشمی که نیست، حسرت دیدار می‌کشد...

#حسین_دهلوی

ما يک شراب کهنه بدهکار دلبريم
گرگيم و سال هاست کسی را نمی دريم

در دور باطلی که فتاديم سرخوشيم
از ابتدا به فکر نفس های آخريم

مي خواستی که شرط قمارم شوی، شدی
ما آبروی رفته ی خود را نمی بريم

آنقدر خورده ايم که ترسم به روز حشر
وقت حساب يکسره بالا بياوريم

هر پيک پيکری است به پيکار در شده
حالم خراب تر شده، بگذار بگذريم

#حسین_شیردل

او رفته سال‌هاست ... چه می‌خواستم چه شد
این نیز بخت ماست، چه می‌خواستم چه شد

آن بی‌وفا که لحظه‌ای از من جدا نبود
حالا ببین کجاست، چه می‌خواستم چه شد

ای کاش گفته بود که آن آخرین نگاه
پایان ماجراست، چه می‌خواستم چه شد

گویا وصال دوست که بر من حرام بود
بر دیگران رواست، چه می‌خواستم چه شد

شعر مرا شنید و پسندید و گریه کرد
اما مرا نخواست، چه می‌خواستم چه شد

آغاز سال نو، من و داغ فراق تو
عید است یا عزاست؟ چه می‌خواستم چه شد

#سجاد_سامانى