ماه من

عشق، حالا كه از آن چهره نقاب افتاده
در دلم تازه به شور و تب و تاب افتاده

دير شد آمدنت روح من از جانم رفت
مثل يك شاخه‌ى خشكم كه به آب افتاده

عشق طغيان بكند عقل جلودارش نيست
مثل يك صخره كه در شيب و شتاب افتاده

زندگى خواب خوشى بود كه تعبير نشد
من دچارم به شب و از تب خواب افتاده

مثل یک راديوى از همه جا بى خبرم
پرم از حرف و به يك گوشه خراب افتاده

سید تقی سیدی