ماه من

دیگر از زلف سیاهت گِله ای نیست برو
یا اگر هست مرا حوصله ای نیست برو

خسته از مکر برادر منِ افتاده به چاه
یوسف بخت مرا "قافله ای" نیست برو

بخت من خواب شد و در پیِ خوابم دیدم
بر لب تازه عروسم "بله ای" نیست برو

من دلم پیش کسی آنور دنیا گیر است
گرچه تا منزل تو "فاصله ای" نیست برو

هر مسافر برسد قلب مرا می شکند
آن نمازم که مرا "نافله ای "نیست برو

از ازل گفت؛ خدا زاده ی تنها شدَنی
همه رفتند،"تو هم مسئله ای، نیست برو

من و معشوقِ خیالم همه شب درجنگیم
دیگر از زلف سیاهت گله ای نیست برو


#احمد_جم


@mymoon370

باران تمام شد، پل رنگین کمان شکست
دیگر دری گشوده نشد بعد از آن شکست

صدها ستاره یافتم از بام او ولی
وقت فرود آمدنم نردبان شکست

آن شب قرار آخرمان را گذاشتیم
از صندلی بلند شد و استکان شکست

پر زد دقیقه های سرانجام بین ما
ساعت به خواب رفت و زمان در زمان شکست

هرگز گمان مبر که دلم را شکسته ایی
با هر قدم که دور شدی استخوان شکست

میل شکار و حسرت دیدار داشتم
تا تیر را به گوش رساندم کمان شکست

این بود ماجرای غریبی که داشتیم
اول : دو قلب ، بعد : سفر ، ناگهان : شکست !

#احسان_افشاری

تو هم خنجر بزن، من زخم کاری دوست دارم
شبیه موزه هایم، یادگاری دوست دارم

شکوه بیستون هستم که از تکرارها خستم
بیا فرهاد شو، من کنده کاری دوست دارم

فقط لج می کنی من عاشق این کارها هستم
گلم من شاعرم ناسازگاری دوست دارم

تو دعوت نیستی در خلوتم اما بیا گاهی
بیا که میهمان افتخاری دوست دارم

تو مثل بهمنی، آرامی و محجوب اما من
شبیه منزوی ، دیوانه واری دوست دارم

تو خود را دوست داری ، آینه این را به من گفت و
بدان من آنچه را که دوست داری ، دوست دارم

#وحید_پورداد

برایت قهوه می‌ریزم، تو از من آب میخواهی
به چَشمت شعر میکارم ولیکن خواب میخواهی!

مسیر مستقیمی را نشانت می‌دهم اما
پر از آشفتگی هستی، تو پیچ‌ و تاب میخواهی!

دوچشمم را کف پایت چو فرشی پهن میسازم
نمی‌بینی، نمی‌فهمی، تو قالیباف میخواهی !

من از سهراب میگویم و دارویی که نیشش شد
تو نِی دارو، نی اسطوره و نی سهراب میخواهی !

تو از ایوب میگویی که صبرش‌ آنچنان بودست
پر از بی‌تابیم اما تو از من تاب میخواهی !

کنارت هستم و عاشق، نفسهایم همه امّید
مرا رفته، مرا مُرده، مرا در قاب میخواهی!

#علیرضا_آذر

به رغم سر به هوا بودنم زمینگیرم
به سر، هوای تو دارم از زمین سیرم

دلم شبیه درخت آن چنان پر از مهر است
که سایه از سر هیزم‌شکن نمی‌گیرم

که‌ام ؟ مبارز سستی که در میانه‌ی جنگ
به دست دشمنم افتاده است شمشیرم

به چاره‌سازی من اعتنا مکن، من نیز
یکی از آن همه بازیچه‌های تقدیرم

بهار، بی تو رسیده است و من چو مشتی برف
اگر چه فصل شکوفایی است، می‌میرم

#سجاد_سامانی

رد شد از کوچه ی ما، خانه‌ی ما ریخت بهم
یک نظر کرد مرا، کل مرا ریخت بهم

"من ملک بودم و فردوس برین ..." اما او
بوسه ای داد به من، عرش خدا ریخت بهم

معتکف در حرم امن دلم بودم و او
تا که آمد، جهت قبله نما ریخت بهم

شاعر شهر خودم بودم و از شهر خودش
ضربان قدمش، شهر مرا ریخت بهم

وزن ها ریخت بهم، قافیه ها ریخت بهم
شعرها ریخت بهم، شاکله ها ریخت بهم

یک نظر صورت ماهش به قمر داد نشان
شرم افتاد به ماه و همه جا ریخت بهم

تار را بم نزن ای یار، زمین می لرزد
تازه فهمیده خدا، ارگ چرا ریخت بهم...

علیرضا_آذر

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم
ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم

چو گلدان خالی لب پنجره
پر از خاطرات ترک خورده‌ایم

اگر داغ دل بود، ما دیده‌ایم
اگر خون دل بود، ما خورده‌ایم

اگر دل، دلیل است، آورده‌ایم
اگر داغ، شرط است، ما برده‌ایم

اگر دشنۀ دشمنان، گردنیم!
اگر خنجر دوستان، گرده‌ایم!

گواهی بخواهید، اینک گواه:
همین زخمی‌هایی که نشمرده‌ایم!

دلی سربلند و سری سر به زیر
از این دست، عمری به سر برده‌ایم

#قیصر_امین‌پور

ای غمت؛ سنگین ترین حدّ از مجازات ِ خدا!
" پلّه پلّه" با تو هستم " تا ملاقات خدا "

هر کتابی ناگهان افتاد از چشم همه
تا که چشمت چاپ شد در انتشارات خدا

سال ها گفتند و... کافرتر شدم، اما چه خوب
پیش تو آورده ام ایمان به آیات خدا !

عشق؛ خطّ مستقیمی در قطار زندگی است
مثل ریل راه آهن در موازات خدا

مهره ها با چشم زیبای تو حرکت می کنند
من؛ همان شطرنج بازی که شدم مات ِ خدا!

من؛ همان پیغمبر بی جبرئیلی که مدام
سوره نازل کردم از قلبت در اثبات خدا!

از سفر برگشته ام، در دستهایم دست توست
از سفر آورده ام اینبار سوغات خدا!

#محمد_علی_نیکومنش